W relacjach sprzedawcy i kupującego nie zawsze zostają dotrzymane normy moralno-etyczne. Czasami istnieje możliwość tego, że produkt został nieprawidłowo przedstawiony. Jest to dość rozpowszechniony przypadek, zwłaszcza w sferze handlu detalicznego, gdzie produkt relkamowany jest jako taki który posiada rzęd właściwości i w miarę tego również dopasowany jest do taniej ceny co powodusze szybką sprzedaż. Kiedy zapas się kończy, sprzedawca stara się przekonać klienta kupić bardziej drogi produkt. Kiedy klient „połkną chaczyk”, sprzedawca ze wszystkich sił przekonuje kupującego zakupić inny produkt, który z regóły jest droższy. Kolejna mozliwość nieetycznego sposobu działań w relacjach klientów jest możliwa w sferze reklamy. Reklamując produkt można lekko zepsuć jego opis, podać nieprawidłową informajcę o cenach lub usługach. Nie mniej łatwo jest naruszyć ustawodawstwa różnych krajów. Wiele środków informacji masowej wiedzą o próbach reklamodawców upiękrzyć produkt, chociaż często im trudno jest zdecydować jaki jest prawidłowo skonstruowany „tekst”, a jaki nie. Ważne, żeby marketingowa funkcja cd. reklamowania zabezpieczała potencjalnych konsumentów lub klientów przed zniekrztałconą treścią podawanej informacji. Przy tym uważa się, że negatywne wspominanie konkurencji jest nieetyczne, a należy szczerze porównywać rzeczywiste przykładowe cechy. Lecz zawsze istnieje pokusa przecenić jakości własnego produktu i zmniejszyć do minimum plusy produktu konkurencji. Ponieważ klient posiada obszerną informację z różnych źródeł, to nieprawidłowa prezentacja będzie dla niego jasną, wywoła nieufność do Waszej reklamy i zmniejszy image firmy. Dla tego, w biznesie nie należy kierować się informacyjnymi napadami na konkurencję, ani tym bardziej nie przeceniać swoich produktów, ponieważ takie sposoby nie sprawdzają się na dłóższą metę. Następną sferą, w której zadeklarowane są etyczne czynniki, jest umiejscowienie kontraktu. Prawidłowa praktyka polega na tym, że kontrakt zazwyczaj przewiduje jakieś pozytywne czynniki dla jednej lub innej strony, w zależności od tego, która ten kontrakt sporządza. Tu jest możliwość włączyć w niego niesprawiedliwe normy i zmusić nic nie podejrzewającego klienta działać zgodnie z tym kontraktem, który niestety nie wpełni spełnia oczekiwań lub możliwości klienta, ani nie jest celem jego zainteresowania (dość często klienci lub konsumenci nie są dostatecznie świadomi reguł prawnych kupna-sprzedaży). Etyczny menadżer ds. marketingu nie będzie rezygniwać z interesów konsumentów i nie będzie próbować dodatkowo zyskać za koszt regorystycznych i zbyt surowych norm prawnych zawartych w kontrakcie. Co więcej, on powinienen polecić klientowi zwrócić się do doświadczonego prawnika, żeby ten mu wytłumaczył warunki i obowiązki zawarte w kontrakcie. Właśnie w taki sposób powinne się rozwijać relację stron w każdym rodzaju biznesu, niestety, na codzień każdy podmiot w branży ma szansę zetknąć się z nieetycznym zachowaniem partnerów it.d. Wieć, należy mieć zaufanie do osób z którymi się zamierza obcować, lecz również trzeba takie relację stale kontrolować, żeby uniknąć ewentualnych problemów. Bo niestety, nie zawsze mamy pewność tego że nasz partner biznesowy jest osobą, która również przestrzega norm etyczno-moralnych, zwłaszcza gdy sprawa dotyczy pieniędzy.

LBO (leveraged dujout) – to sposób wykonania operacji pojednania i pochłaniania, który polega na zakupie kontrolnego pakietu akcji korporacji za pomocą kredytu. Ponieważ, ilość umów tegp typu w Polsce i za granicami co roku rośnie, to narzędzie dłógoterminowego finansowania również aktywnie propagowane są poprzez banki komercyjne. Główną przewagą LBO-finansowania jest to że stabilne finansowo przedsiębiorstwo jest w stanie dokonać zakupu innego przedsiębiorstwa podobnych rozmiarów lub nawet więkrzych rozmiarów o 80-85 procent za koszt sprowadzonych środków pod zakład akcji kupowanego przedsiębiortswa. De-fakto bez partnerskich relacji z bankiem przedsiębiorstwo było by bezsilne żeby sfinansować taki zakup. Kluczowym warunkiem umowy wędłóg LBO-finansowania jest przeprowadzenie wszechstronnej analizy przedmiotu zakupu. Na nowym etapie należy wyjaśnić rozmiar synergetycznego efektu, określić na ile on wpłynie na przyszłość pieniężnej płynności pojednanej firmy. W przypadku pozytywnego wyniku należy przeprowadzić przynajmniej jeszcze i prawny a także finansowy audyt, a także uzyskać podsumowanie niezależnego jurora o wartości zakupionej części przedmiotu. Często międzynarodowe banki uniwersalne świadczą usługu cd. oceny zakupionych aktywów z warunkiem kolejnego przyjęcia pakietu akcji w cenie wartości ocenianej niezależnie od ceny umowy. Na prostej kupujący i bank omawiają strukturę kredytową umowy, w ramach której będzie określono, jaka z firm i w jaki sposób będzie miała obowiązki kredytowe po fakcie zakończenia umowy, a także podatkowy statut pojednanej firmy. Pożyczający musi być przygotowany do znaczących wydatków na etapie przygotowań umowy i amortyzując wydatki na okres pożyczania, powinienen liczyć się z tym iż dla osiągnięcia zysków z zakupu w okresie pożyczki, powinienen zakupić w określonym terminie najbardziej wygodnym na inwestycję, co powinno wyraźnie przewyższyć efektywną wartość zachęcienia. Wśród narzędzi ściągających zewnętrzne finansowanie najwiękrzym zainteresowaniem cieszą się nóty kredytowe, weksle i pożyczki w formie obligacji, euroobligacje. Dla utrzymania stanowiska publicznego pod czas podjęcia decyzji na temat umiejscowieniu przede wszystkim należy odpowiedzieć na pytanie cd. tego czy przedsiębiorstwo jest w stanie skorzystać z tych narzędzi. Czyli, firma powinna odpowiadać minimalnym prośbom inwestorów, bez których nie jest możliwe umiejscowienie pożyczki. Czyli: przedsiębiortwo nie powinno mieć złego imagu jako pożyczającego, przy majmniejszych oznakach zbliżającej się możliwości spadu wartości ono staje się mało przystojnym dla rynku; dla inwestorów ważną jest struktura własności i oczywiście beneficjały firmy; należy upełnić się że podanie do umiejscowienia rozmiaru weksla i pożyczki obligacyjnej nie przewyższa poziomu finansowej dźwigni dla danej firmy, a także że firma jest w stanie obsługiwać wypłaty procentów za koszt jej przyszłej płynności pieniężnej.

Podatkowe finansowanie zdaniem wielu ekspertów jest jednym z najbardziej perspektywicznych narzędzi przyciągnięcia środków na rozwój firmy. Na Polskim rynku takie podejście dopiero się rozwija. Jednak zainteresowanie nim rośnie codziennie. Przecież finansowanie bez dłógów ma cały rzęd walorów w porównaniu z innymi, bardziej znanymi metodami i sposobami przyciągnięcia pieniędzy do rosnącego biznesu. Rynek finansowania podatkowego, zdaniem ekspertów jest jednym z najbardzije zamkniętych. O rozmiarach umów i kierunkach potoków inwestycyjnych na tym rynku można tylko się domyślać. Przyczyny zaistniałej sytuacji są zachowane w specyfice narzędzi przyciągnięcia środków. Przecież umowa na krótkotrwałe dofinansowanie łączy tylko trzech uczęstników: inwestora, firmę –klienta i inwestbankowca. Inwestbankowcy milczą, funduszy opisują iliść zawartych umów, lecz nie opisują ich rozmiarów, a klienci najczęściej nie są zainteresowani w tym żeby rogłosić warunki umowy. Profesjonalni gracze rynku, analizując sytuację i znając rozmiary funduszy i relację firm – klientów, mogą tylko sądzić, ile środków było zainwestowanych w ciągu określonego terminu. Teraz, wedłóg najbardziej przybliżonych podliczeń w Polsce zaiwera się około 200 umów rocznie ( ta ilość oczywiście nie zawiera umów cd. zakupu firm). Pierwszym zapytaniem, które powinien sobie zadać zarząd firmy przed tym jak przejść do aktywnych działań w poszukiwaniach inwestorów jest, na ile przystojnym jest nasz biznes? Głównym orientem dla podjęcia decyzji staje się poziom rozwoju firmy. Można podkreślić cztery poziomy doroślenia biznesu: 1. Firma staje się jednym z młodych początkujących przedsiębiorstw. 2. Firma znajduje się w stadium efektywnej budowy. 3. Firma przechodzi do aktywnych działań na rynku i zaczyna konsolidować rynek poprzez połączenie z nim a także jego pożarcie. 4. Przedsiębiorstwo już wchodzi do składu wielkich aljansów, które określają sytuację w branży. Znacznej uwagi wymagają ważne czynniki: drużyna i branże. Tu tależy liczyć się z tym, że inwestor finansowy zasadniczo odróżnia się od strategicznego. On nie ma chęci wziąść biznes pod kontrolę i zarządzać nim w zależności od swojego widzenia sytuacji rynkowej. Inwestor finansowy chce „przejechać się” po fali szybkiego wzrostu cudzego biznesu. Częściej przyczyną wyboru konkretnego podmiotu dla wkładów służy profesjonalizm firmy i perspektywy wzrostu branży. Na wzroście tych dwóch czynników poprzez swoje dofinansowanie on będzie chciał zarobić. Co dotyczy drużyny, to głównym kryterium jej oceny służy wysoka motywacja specjalisótów i zarządu, a także chęć widzieć inwestora w swoim biznesie. Jasna rzecz, żaden finansista nie chce przeciskać się przez nieprzyjazny stosunek drużyny do niego jak do „przyszłego worka z pieniędzmi”. Pod czas wyboru branży jest dwa czynniki jej oceny funduszmi bezpośrednich inwestycji. Pierwszy – to przystojność branży z punktu widzenia perspektyw jej dalszego wzrostu. A drugi – specjalizacja tego funduszu. Zazwyczaj inwestorzy chociaż ogólnie, ale opisują sfery działalności, do których oni będą kierować swoje środki. Naprzykład, nie każdy fundusz będzie inwestować pieniądze w fabryki drobiowe, a także nie wszystcy zajmą się dofinansowaniem projektów internetowych.

Przy komercyjnym kredytowaniu często upuszcza się z przed oczu oczywisty warunek, że środki pieniężne mają skłonność do utraty swojej wartości w ciągu mijającego czasu. Oczywiście, ten fakt może być niezauważalny pod czas przełożenia terminu opłat w granicach jednego-dwóch tygodni. Jednak, przy kredytowaniu powyżej miesiąca czynnik inflacji już staje się dość poważnym, żeby dołączyć go do analizy. Istnieje jeszcze jeden warunek, który może wpłynąć na podjęcie decyzji o udzieleniu kredytu komercyjnego. Rzecz w tym, że prawie we wszystkich przypadkach pracownicy finansowi firmy kojarzą z tą czynnością element ryzyka. Przy tym, ryzyko proporcjonalnie zwiękrzyć kontynuację i rozmiar przedstawionego klientowi kredytu. Wraz z wpływem inflacji wziąść pod uwagę ten czynnik jest bardzo ważne dla tego żeby opracować i stworzyć efektywną politykę kredytową. Pozwoli to zminimalizować utraty od nieodpowiedniego wykonywaia obowiązaków klientów cd. opłaty dostarczonej im produkcji. Najprostrzym sposobem dołączenia do analizy czynników inflacji i ryzyka jest modyfikacja formuły. Przy tym pozostaje ten sam system metod, który był wykorzystywany przy pracy z czynnikami ceny kapitału, czyli w symbol formuły marży dodaje należy dodać dodatkowe składniki, które będą mnożyć potrzebne elementy. Oni będą koregować wynik na wielkość inflacji w okresie i prawdopodobieństwie nieopłat za produkcję poprzez osób, którzy brali tę produkcję w kredyt (komis).Są metody, które pozwalają matematycznie odpowiedzieć na zapytanie cd. potrzeby i cełów przedstawienia kredytu komercyjnego konsumentom, a także pozwalają określić jego rozmiary i inne istotne warunki. Razem z tym, zawsze należy pamiętać, że problem kredytowania konsumentów jest tylko częścią bardziej szerokiego zadania – wyboru pozycji strategicznej i pozycji firmy na rynku, czyli określenia priorytetów działalności gospodarczej w ramach dokładnie określonych celów i zadań firmy. Właśnie od wybranej strategii będzie zależeć charakter pracy z osóbami kredytowanymi, kredytowa polityka organizacji i jej podejście do zarządzania inwestycjami w zadłużenia komisowych kredytów. Teraz przykładowy przypadek, Carrefour przeżywa obniżenie obrotowości towarowych zapasów, ponieważ w walce konkurencyjnej z Wal-Mart i innymi globalnymi sieciami jest zmuszony zwiękrzać swój asortyment. Dla tego Wal-Mart, który w wyniku swojej trzyletniej akcji z sukcesem nauczył się przyśpieszać obrót zapasów i kontynuuje realizować tę strategię, ma szansę przelamać tempo walki na swoją korzyść. Tym bardziej, że korporacja ma świetne doświadczenie w zarządzaniu czystymi zapasami w Meksyku i nic nie stoi na przeszkodzie, żeby rozpowszechniać to doświadczenie na inne, przynajmniej, rozwijające się kraje.