Z doświadczenia Wal-Mart. W środku lat 90-ch działalność tego ogromnego światowego operatora detaliczego rynku zaczęła spadać z dwóch przyczyn: po-pierwsze, zwiękrzyły się operacyjne wydatki, po-drugie, wzrosły inwestycje na zapasy towarowe, a także na nieobrotowe aktywa. Ostatnia okoliczność spowodowana była tym, że właśnie w latach 90-ch minionego wieku była ogromna ekspansja tej korporacji na rynku rozwijających się krajów. Co spowodowało wielki wzrost wydatków na budowę i zakup nieruchomości. W skutek czego, krzywe rentowności aktywów a także własnego kapitału firmy w pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych miały ostrą tendencję do stania w miejscu. Właśnie w tych latach Wal-Mart był zmuszony przyznać powagę takiego wskaźnika, jak stosunek zysku netto do aktywów. Przyjmując, że odmowa od inwestowania w nieruchomości oznacza rezygnację z polityki wywalczenia nowych rynków, korporacja zkoncentrowała się na płynnych aktywach i zaczęła realizować trzyletnie akcje cd. obniżenia w zapasach towarowych. W wyniku dokonanych kroków stosunek kapitału roboczego do sprzedaży od roku 1995 stale się obniżał i w 1998 roku osiągnął znaczenia 3% przeciwko 6,3% na początku tej akcji. Jednak, bez względu na dość oszałamiające wyniki, specjalisci ds. finansów korporacji mieli nad czym się zastanowić. Rzecz w tym, że jeśli rozpatrywać grupę światowych liderów handlu detalicznego, to miejsce Wal-Mart wedłóg tego wskaźnika nadal pozostawało nie najleprzym. Konkurencja, taka jak Ahold i Carrefour pracowali na takiej zasadzie, że zwiękrzając zapasy towarów, sami nie dokładali do tego, a wymagali komisu ze strony dostawców. Wyzwolone przy tym środki z sukcesem wykorzystane zostały na rzecz pokrycie cen promocyjnych, kredytowania kupujących, krótkoterminowe wkłady finansowe i budowa nowych sklepów. W Carrefour, naprzykład, kwota takich środków wynosi rocznie ponad 3miliardy dollarów. Naprzykład, mówiąc o Wal-Mart, to on kontynuuje rozwiązywać strategiczne zadanie zwiękrzenia efektywności wykorzystania inwestycji w towary. Główne kierunki tej strategii to,- koncentracja na przyśpieszenie obrotu zapasów i wzmocnieniu szczególnej uwagi na zwiękrzenie terminu opłaty dostawcom. W sumie, należy podkreślić, że zwiękrzenie sukcesów zarządzania szybkością zapasów obrotowych, Wal-Mart jak dotychczas nie przedłuża terminów opłat więkrzości dostawcom, czyli nie gromadzi płynności pieniężnej od sprzedaży przed rozliczeniem się za zakupy. Dla sprawiedliwości należy również podkreślić różnicę strategii korporacyjnych takich gigantów światowych jak Wal-Mart i Carrefour. Pierwsza z nich wspiera szeroki asortyment pozycji toowarowych, zwłaszcza powolnie obracanych kategorii, a tym czasie jak druga tradycyjnie koncentruje się na mnieszy asortyment szybko obracalnych towarów. Dla tego, należy przyznać, że specjaliści ds. finansów tych korporacji grają nie na jednakowych warunkach.