We współczestnym świecie w warunkach moćnej konkurencji pytanie zarządzania zadłużeniem komisowym spełnia poważną rolę w zwiękrzeniu efektywności zarządzania obrotowymi aktywami każdej firmy. Firmy mogą inwestować znaczące środki finansowe w zadłużenie komisowe, tym samym odbierając sobię mobilność i możliwość dokonania aktywnej działalności inwestycyjnej, obniżając płynność. Zarządzanie zadłużeniem komisowym dokonuje się za pośrednictwem opracowania polityki kredytowej, a szczególnie decyzji pytania o tym, komu przedstawiać kredyt towarowy, na jakich warunkach i na jaki termin. Wyraźnie opracowana polityka kredytowa pozwala maksymalizować płynność pieniężną i zrekompensować ryzyko, przyjmującej na siebie firmy, co w końcu zwiękrza wartość firmy i stan finansowy akcjonariuszy. Badania danej sfery pokazują, że możliwe jest modelowanie matematyczne w celu pprzyjęcia dezycji optymalnych cd. wykorzystania metos finansowego menagemantu, licząc się z funkcjami niekonkretnych wyrażeń. W zależności od fazy cyklu rozwojowego organizacji zmienia się i struktura podziału odpowiedzialności i czynności na które się upoważnia w całym systemie menagemantu i podsystemie finansowego menagemantu. Polityka kredytowa ma na myśli rozwiązanie następujących niemniej ważnych problemów: 1.Cd. okreslenia terminu przedstawienia kredytu (okres czasowy, w ciągu którego osobie zadłużonej jest zaproponowe przedłużenie terminu zapłaty); 2.Cd. standartów możliwości kredytowych (określenie rejtingów kredytowych kupującego i wyciekających z tąd rozmiarów dopuszczanych kwot kredytu); 3. O wystemie zbioru opłat (polityka i procedura wymagania zwrotów zadłużenia komisowego, wskaźniki, które wyścietlają naruszenie opłat i inne); 4. Cd. zniżek, rabatów, proponowanych za wczestną opłatę (rozmiar rabató i okresy, w ciągu których można z nich skorzystać). Dla tego, żeby rozwiązać te problemy i opracować politykę kredytową, która będzie odpowiednią do wybranej strategii rozwoju firmy, należy: przeanalizować istniejące zadłużenie wobbec terminów wyniknięcia, z pozycji zachowania płatniczego, wegłóg obracalności; określić możliwą ilość środków pieniężnych, skierowanych na zfinansowanie zadłużenia i zmiany dochodu firmy w różnorodnych warunkach kredytowania; ukrztałtownie standartów określenia rejtingu kredytowego klientów; zapewnić wykorzystanie współczestnych narzędzi kredytowych; zapewnić kontrolę wykonania polityki kredytowej i wprowadzenia do systemu motywacji menagerów elementów, które są związane z opłatą realizowanych towarów. Zazwyczaj, wiele polskich firm dla oceny jakości menagemantu i motywacji menagerów wykorzystują wskaźnik zysku lub w leprzym przypadku, rentowność sprzedaży (ile zysku w słoiku śmietany). Pozostałe czynniki są zignorowane. W praktyce prowadzi to do błędnych decyzji zarządu, często z negatywnymi dla firmy skutkami.